Maakte de soapopera al eerder de sprong van radio naar televisie, de tijd is nu rijp voor de sprong naar Nieuwe Media. Twitter leent zich perfect voor het soapprincipe. Er wordt – net als in de soapopera – bijna alleen maar ‘gepraat’. En de ‘verhaallijnen’ verlopen relatief traag: één uur twitteren uit mijn leven haalt het qua spanning niet bij één aflevering ‘24’.

Hoe het begon
Soapopera wordt begin jaren dertig in het leven geroepen door een Amerikaanse zeepfabrikant – vandaar de naam ‘soap’. Dit gesponsorde hoorspel was te horen op de radio, vandaar dat er zoveel wordt gepraat in een soap. Het doel? De luisteraar aan de radio kluisteren tot en met het volgende reclameblok.

Dat werkte en dat werkt nog steeds. Dagelijks kijken er nog steeds zo’n 1,3 miljoen mensen naar Goede Tijden Slechte Tijden. Elke avond zet de soap haar schare aan trouwe volgelingen een smakelijk en behapbaar bordje liefde, geluk, roddel en achterklap voor. Verhalen met klassieke thema’s die mensen graag lusten.

‘Twittersoap’ - een voorbeeld
Een goede en grappig uitwerking van zo’n ‘Twittersoap’ is nu gemaakt door de inwoners van Duckstad. Ja, echt... Via een handige ‘list’ volg je alle (!) personages uit Duckstad op de voet. Elk karakter reageert op zijn of haar eigen voorspelbare manier op allerhande gebeurtenissen. Zo heeft Donald Duck – voor heel even – een nieuwe baan en laat per ongeluk een deel van Duckstad overstromen met kwark. Daarna lezen we van Katrien Duck dat ze de volgende keer met Guus Geluk gaat daten, omdat Donald gillend is weggerend bij hun etentje. Ze had hem kwarktaart als toetje voorgeschoteld...

Tijdens het lezen beleef ik mijn kindertijd 2.0 op Twitter. Maar toch... Ik behoor niet tot de doelgroep van de Donald Duck – meisjes en jongens van 8 t/m 12 jaar. En dan nog, die doelgroep is op Twitter (nog) nauwelijks vertegenwoordigd. Wellicht wel de vaders en moeders die het blad voor de kroost kopen. En uiteraard de studenten en vaders die het blad zelf lezen... (was Donald Duck niet het best gelezen mannenblad?)

Soap 2.0
Deze soapvorm wordt niet onderbroken door een reclameblok. Nee, het middel ís de reclamemaker. Eén grote imagocampagne voor Duckstad. Tja, tenzij het ontploffen van de kwarkfabriek in Duckstad een sluipvorm van reclame is voor Mona?

...Ik weet het niet. Eerlijk gezegd vind ik het nu zo goed uitgewerkt, dat het me (nog) niet zo veel uitmaakt. Verhalen vertellen is authentiek voor de Donald Duck. En de twittersoap van Duckstad voelt geloofwaardig. Maar in hoeverre is dit geschikt voor andere bedrijven?

U leest het, in een volgende aflevering...
http://twitter.com/DonaldDuckNL/duckstad